22 Nisan 2012 Pazar

Yarın Çocuk bayramı


Gugıla 23 Nisan yazınca, ‘’23 Nisan etkinlikleri, 23 Nisan şiirleri, 23 Nisan şarkıları, 23 Nisan gösterileri, 23 Nisan oyunları,falan falan, önünüze bir bir düşüyor.
Beri yandan tv kanallarına baktığımızda, süslü süslü giydirilmiş çocukların elinde, flüt, keman, ellerinde sopalarla dans eden, bale yapan çocuklar görüyoruz.
Haberlerde ise devlet erkanı tarafından karşılanan dünya çocukları ülkelerinin folklorik kıyafetleri ile protokolle tanışıyorlar.
Bi tek ntv kanalı Vanlı öğrencilerle Bolu’da kamp yapıyor. O da öğrencilerin öğretmenleri sayesinde program yapımcısına atılan mail sayesinde akıllarına gelmiş kanal yapımcısının.
Türkiye’de çocuk olmak işte bu kadar.
Nerde merdiven altı sağlıksız atölyelerde çalışan çocuklar?  Hapishanede tacize, tecavüze uğrayan, tecavüz edenlerin meslekten el çektirileceği yerde, başka bir şehre atanan, adeta -o şehirdeki çocuklara da aynısının yapılmasını teşvik ediyorcasına.- çocukları var. Çocuk gelinleri, eğitim görmesine engel olunan çocukları var. Bir Allahın kulu da onları çıkarsa, sorunlarından bahsetse ya. Bu sorun için de somut olarak bi proje geliştirdiğini, bi kanun çıkardıklarından bahsetse "galiba olacak bişeyler" dicem. 
Okullardan seçilen çok bilmiş ukala çocukların, kendinden büyük koltuklarda oturtulup, önceden öğretilmiş sorulara verdikleri sözde zeki cevapları var. Ezberci zihniyet zehirli bir sarmaşık gibi devam etsin diye onları alkışlayan büyükleri var. Sorgulamayan, bencil olmayı öğreten eğitim sistemi var. Bi de marifetmiş gibi çocuklara büyük taklidi yapmaları, suratlarını asmaları tembihlenirken, büyükler de küçük çocuk taklidi yapıyorlar.
Devletin korumasına alınmayan, sanki onlar başka bir canlı türüymüşcesine ‘’müslüman olmayanların tinerci olmakla tehdit edilen’’ ve tedavi edilmeyen çocukları var. Başka ülkenin çocuklarına kanlı gözyaşları dökülürken, tinerci çocukları sokaklara terk eden, bu ülkenin çocukları değilmiş gibi kabul eden yönetim var.
Bu çocuklar için bir yasa falan çıkarılıyor mu?
Her şey göstermelik bir tiyatro gibi.
Her toplum iki yüzlüdür. Ama az, ama çok. Bizim ikiyüzlülüğümüz bayramlarda, özel günlerde daha çok ortaya çıkıyor.  
En çok da yapmadıklarımızla. Sümen altı yaptıklarımız o kadar gün yüzünde ki, o kadar göze batıyor ve can acıtıyor ki, hakkaten hangi çocukların bayramı kutlanıyor diye sormadan geçemiyorum.
Bugünün küçükleri yarının büyükleri. Gerçekten de doğru bi söz. Bir insanın, hele de bir çocuğun  ruh hali belki umrunuzda olmayabilir ama sağlıksız bir neslin geleceği ortada. Kimse üçüncü sayfa haberlerine bu kadar şaşırmasın. Ne derler, ‘’ne ekersen onu biçersin.’’
Çocuk bayramı kutlu olsun falan diyemiyorum ne yazık ki.
Bugün 23 Nisan neşe doluyor insan...
Vayyy bee, ne sıkı bi ironi!







Hiç yorum yok:

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...